Mensen met het syndroom van Down hebben vaak een relatief klein neusbotje. Uit recent onderzoek is gebleken dat dit al waarneembaar is in het eerste trimester van de zwangerschap. Beoordeling van het neusbotje kan daarom een grote bijdrage leveren bij de kansbepaling op het syndroom van Down. Een correcte beoordeling is echter niet eenvoudig dus het is van belang dat de persoon die de echo uitvoert goed getraind is.
Bij de beoordeling van het neusbotje is van belang dat de zwangerschapsduur tenminste 11 weken is (kruin-stuitlengte tenminste 45 mm) en dat de doorsnede optimaal mid-saggitaal is.
Vergroot het beeld zoveel mogelijk, idealiter tot alleen de nek, de borst en het profiel van de foetus zichtbaar zijn. Het is van belang om een goede mid-sagittale doorsnede te verkrijgen. De probe wordt daarbij parallel gehouden aan de neusrichting, en voorzichtig zijdelings bewogen om te verzekeren dat het botje zichtbaar is gescheiden van de huid.
De echogeniciteit van het neusbotje is groter dan de echogeniciteit van de overliggende huid. Bij de juiste doorsnede zijn drie lijnen zichtbaar. Uitgaande van het voorhoofd zijn eerst twee paralelle lijnen zichtbaar lijkend op een = teken. De bovenste lijn is de huid, de onderste lijn, welke dikker en meer echogeen is, is het neusbotje. Meer richting de kin is een derde lijn zichtbaar. Deze lijn lijkt door te lopen vanuit de huidlijn. Dit is het topje van de neus.
Lees meer...